czwartek, 31 marca 2016

Amazonka Niebieskoczelna

Amazonka Niebieskoczelna

Występowanie Ameryka Południowa

Wygląd:

  1. Rozmiary: 36-38cm

  2. Młode: Bledsze upierzenie, czarne tęczówki

  3. Płeć: Samiec ma więcej żółtych piór na stawie nadgarstkowym, samica czerwonych.

  4. Ubarwienie: Grzbiet i brzuch zielone, czoło niebieskie, okolica oka żółta.

Usposobienie: Młode bardzo szybko sie oswajają, starsze wymagają dużo cierpliwości.

Głos: Bardzo donośny

Zdolności naśladowcze: Duże, młode szybko uczą się powtarzania słów.

Lęgi:

W okresie lęgowym zbierają się w stada mogące liczyć nawet ponad 1000 osobników. Wykonują zbiorowy taniec godowy niszcząc roślinność. Samiec kłania się i karmi samicę do momentu kopulacji. Składa w dziupli 2-4 jaja, okres inkubacji trwa 29-30 dni.

Pożywienie:

Bardzo dobrym dla nich pokarmem są kiełki.

 
Amazonka niebieskoczelna

Nimfa


                                               Nimfa

 Występowanie: Australia 

  1. Rozmiary:30-33cm

  2. Młode: Woskówka sina lub różowa, krótszy ogon, mniej barwny czubek.

  3. Płeć: Samica ma szarawe zabarwienie części twarzowej i pstrokaty ogon.

  4.  Ubarwienie: Sa nimfy całe białe, całe szare i pstrokate, szaro-białe

Usposobienie: łatwo oswioić zwłaszcza samice

Głos: Przyjemny jedynie zdenerwowany ptak wydaje przejmujące drażniace odgłosy

Zdolności naśladowcze: Duże

Ciekawostki: Czubek Nimfy może powiedzieć wiele o jej samopoczuciu.
Gdy papuga jest zadowolona, trzyma czubek położony a jedynie koniec jest uniesiony.
Zdenerwowany lub zainteresowany ptak podnosi czubek prosto do góry i koniuszki piór leżą trochę do przodu,
a wystraszony kładzie i syczy by odstraszyć przeciwnika, jest gotowy by walczyć, lub odlecieć, w zależności od sytuacji.

U dzikich nimf występuje wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec jest ciemnoszary, szary lub jasnoszary z jaśniejszą piersią i brzuchem. Głowa żółta, z szarym czubkiem z żółtym końcem. Pomarańczowe plamy policzkowe. Biały brzeg skrzydła. Nogi, dziób i sterówki szare. Samice mają szare pióra na głowie i żółty, prążkowany ogon. Młode do pierwszego pierzenia (ok. 6 miesięcy) wyglądają jak samice

Pożywienie

Nimfy żywią się głównie nasionami roślin zielnych, w szczególności nasionami traw z rodzaju Astrebla, zwanymi popularnie trawami Mitchella. Jeżeli nie muszą się wysilać, potrafią długo wytrzymać bez wody; czerpią ją wtedy z ziaren. Dietę uzupełniają jagodami, pączkami kwiatów i nektarem. Czasami zjadają także akację oraz zboże
Nymphicus hollandicus (Nimfa)

czwartek, 17 marca 2016

Ara trójbarwna

Ara trójbarwna


Wiadomo, że papuga ta występowała na Kubie oraz na wyspie Isla de la Juventud położonej ok. 70 km na południe od zachodnich wybrzeży Kuby. Mogła także występować na wyspie Haiti (ówczesna Hispanola) położonej ok. 80 km na wschód od Kuby, skąd znana jest z wielu raportów, lecz nie przetrwał stamtąd żaden okaz.


Była stosunkowo niewielka jak na arę – mierzyła ok. 45-50 cm.


Gatunek był powszechny około roku 1800. W XIX w. Gwałtownie zaczęła wzrastać liczba ludności Kuby i sąsiednich wysp, karczowano duże połacie lasów, przez co szybko kurczyła się powierzchnia siedlisk tego ptaka. Polowano także na niego, głównie dla mięsa. Gniazda były plądrowane, a pisklęta i młode ptaki traktowano, jako pupile w bogatych domach. Do 1849 r. gatunek utrzymywał się w mniej lub bardziej licznych koloniach na odosobnionych siedliskach, jednak później jego liczebność zmalała na tyle, że niemożliwe było przywrócenie stabilnej populacji.


Jedna para trzymana była w królewskiej menażerii w Pałacu Schönbrunn (Wiedeń), od 1760 r.


Niemiecki geograf – Carl Ritter pisał w 1836 r., że ostatni raz spotkał arę trójkolorową w 1820 r.


Zachowało się co najmniej 19 okazów – ostatni został zastrzelony w 1864 r. w La Vega, niedaleko bagien Ciénaga de Zapata, gdzie przypuszczalnie znajdowało się ostatnie duże stanowisko tego ptaka. Niepotwierdzone notowania sugerują, że gatunek ten mógł przetrwać do 1885 r.

czwartek, 10 marca 2016

Amazonka Niebieskoczelna


Amazonka Niebieskoczelna


Wygląd:


1.Rozmiary: 36-38cm

2.Młode:Bledsze upierzenie, czarne tęczówki

3.Płeć: Samiec ma więcej żółtych piór na stawie nadgarstkowym, samica czerwonych.

4.Ubarwnienie: Grzbiet i brzuch zielone, czoło niebieskie, okolica oka żółta.

5.Usposobienie: Młode bardzo szybko się oswajają, starsze wymagają dużo cierpliwości.

 6.Głos: Bardzo donośny
7.Zdolności naśladowcze: Duże, młode szybko uczą się powtarzania słów.
Ara błękitna – modra (Anodorhynchus leari) – nazwa zwyczajowa pochodzi od ubarwienia tego gatunku ary. Natomiast nazwa naukowa wywodzi się od angielskiego poety i rysownika Edwarda Leara, który jest autorem wielu przedstawień ptaków, w tym A. błękitnej.

Papuga ta jest przepiękna – ma mocny kolor, jest ciemno – niebieska. Jest ona papugą dosyć dużą, można ją porównać do ary królewskiej (wielkością). Ptaki te osiągają około 86-90 cm długości z czego prawie połowa to ogon. Ptaki te są bardzo lubiane z powodu ich doskonałej inteligencji, łatwego przystosowania się do otoczenia.

 Ara błękitna to gatunek ptaka z rodziny popugowatych występujący jedynie na niewielkim obszarze wschodniej Brazylii.

Wg IUCN  – Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody Anodorhynchus leari jest obecnie zagrożona wyginięciem i objęta konwencją CITES – Konwencja Waszyngtońska o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem.